Mantelzorger loopt risico van depressie
Uitzichtloosheid slopend

door René Steenhorst
UTRECHT, dinsdag

De levensgezel van een langdurig dementerende patiënt loopt zelf een aanzienlijk risico op depressiviteit. De kans dat dit gebeurt, is zelfs vier keer zo groot als bij partners van mensen zonder deze ziekte.

Dat blijkt na zes jaar studie door wetenschappers van het VU Medisch Centrum in Amsterdam en het Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg, NIVEL. Zij volgden al die tijd de medische gegevens van ruim 200 partners van dementerenden. Dementie is een ziektebeeld waarbij sprake is van een geleidelijke achteruitgang van het geestelijk functioneren. 

De uitzichtloosheid van dementie, zoals de ziekte van Alzheimer, leidt er dikwijls toe dat ook bij de partner gezondheidsproblemen ontstaan, zoals depressies of angststoornissen. De samenwerkende onderzoekers hebben aan hun bevindingen een artikel gewijd in een gezaghebbend geneeskundig Amerikaans vaktijdschrift over geriatrische psychiatrie.
          
Veel dementiepatiënten wonen thuis en worden daar verzorgd door een familielid, meestal de partner, maar soms ook kinderen of vrienden. De constante zorg is echter loodzwaar en vergt veel uithoudingsvermogen. Dikwijls cijfert de verzorgende zich weg. „Het is daarom belangrijk deze verzorgende partners te helpen”, zeggen NIVEL en VUmc. „Voornamelijk voor hun eigen welbevinden, maar óók om de zorg voor hun zieke partner met dementie te kunnen volhouden.” 

Uit eerder onderzoek van het NIVEL en Alzheimer Nederland is bekend dat mantelzorgers van dementiepatiënten ernstig overbelast zijn. Als de voornaamste verzorger uitvalt, is de patiënt aangewezen op professionele zorg of moet deze worden opgenomen.Overigens hebben die zwaar belaste partners ook een twee keer zo grote kans om antidepressiva voorgeschreven te krijgen, dan mensen zonder deze moeilijke gezinssituatie.
       
Bron: Dagblad de Telegraaf